Huilen

De kogel is door de kerk.
Vanmorgen hebben we gebeld met de gemeente over de financiële verwikkelingen, die ons gisteren voorgeschoteld werden. (zie voorgaand blog)

Na enige uitleg konden we duidelijk maken dat wij per maand 50 euro bij moeten betalen aan onze bijdrage van het WMO. Het kostte moeite, maar het lukte.

Arie krijgt €154 bruto (!) per maand om mij voor mijn 24/7 zorg (Begeleiding Individueel)  te betalen.
Een gegeven paard kijken wij niet in de bek, dus we accepteren dit bedrag van harte.
Hiervan wil het CAK nu €143 per periode van 4 weken (!) aan eigen bijdrage van Arie terug hebben.
Om het verhaal compleet te maken betaal ik vervolgens over de €154 p.mnd ook nog 40% aan de Belastingdienst.

Conclusie: Ik kan met een beter gevoel €50 per maand aan iemand geven, die het heel goed kan gebruiken, dan dat ik het betaal aan de Overheid, die iedereen gouden bergen en ‘de uitstekende Zorg in Nederland’ belooft.
Deze link kreeg ik net van iemand via Twitter onder ogen:
http://demonitor.ncrv.nl/mantelzorg/stel-moet-ruim-2000-euro-betalen-voor-zorgvergoeding-van-3120-euro-

Ik hoop voor iedereen die er nog niet mee te maken heeft: blijf gezond, zorg dat je nooit hulp nodig hebt. Want bovenop alle zorgen die je hebt over de gezondheid van een dierbare, wil je bovenstaande ellende niet hebben.

En nu ga ik even huilen

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in CAK, Communicatie, Emoties, gezondheid, Onrust, PGB, WMO. Bookmark de permalink .

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s