De nieuwe zorg in Nederland (of hoe krijg ik, tegen betaling, hoofdpijn?)


We hadden vanmorgen een ontmoeting, met mede-patiënten van Arie, in IJmuiden.
Gezellig en vooral heel leerzaam. De mankementen in de zorg vwb deze patiënten kwamen meerdere malen in de gesprekken naar voren.
Wat alles lastiger maakt is dat deze patiëntengroep zo klein is.
We rijden na een paar uren richting een ander deel van het strand, dat deel waar de honden los mogen lopen en Foppe kan spelen met soortgenoten.
We nuttigen wat op het terras van een gezellige, hond-vriendelijke strandtent en laten alle info, die we in de uren daarvoor voorgeschoteld kregen, rustig neerdwarrelen in onze hoofden.
We komen moe thuis …….
 
Een brief van het CAK in de bus
“U ontvangt een PGB en daarover moet u een eigen bijdrage betalen.”
Tot nu toe niets aan de hand, want dat weten we.
 
Dan zien we de rekening, allerlei bedragen schieten er voorbij.
Het duizelt ons, Arie belt het CAK, de vrouw ratelt na iedere vraag van hem aan een stuk door, geen speld tussen te krijgen.
Slotsom: “u ziet het verkeerd, het klopt als een bus”.
 
Puntje bij paaltje zou het erop neerkomen, dat we na betaling van de eigen CAK-bijdrage, €11,43 bruto per maand overhouden om zorg in te kopen. Bruto, want we hebben de 40% belasting die we volgend jaar over het uitbetaalde bedrag moeten betalen nog niet meegerekend.
“Maar meneer, durft ze te zeggen, het is niet de bedoeling dat u er geld aan overhoudt.
U moet er zorg voor inkopen”.
 
Ja doos, we betalen meer aan eigen bijdrage + belasting, dan dat we krijgen. Het is dus goedkoper om zelf zorg in te kopen, dan een PGB te krijgen.
 
Dan neem ik de telefoon van een wanhopige Arie over.
Ik stel een duidelijke vraag en krijg vervolgens, alsof er een mitrailleur in mijn oor wordt leeggeschoten, een heel verhaal over me heen. Ik probeer een paar keer te interrumperen, want wat zij me vertelt wil ik niet horen, ik wil gewoon antwoord op mijn vraag.
Als ik wederom de vraag stel en een duidelijk antwoord vraag, ja hoor daar gaat ze weer……………… Geprogrammeerde robotten zijn het bij die callcenters. Geen gewoon gesprek mee te voeren. (laten we afspreken dat jij een vraag stelt en ik dan gewoon oplees wat er op mijn computerscherm staat, kan een tof resultaat opleveren joh)
 
Ik heb het gesprek verbroken, hoorde haar nog net roepen ‘hallo, bent u er nog?’
Laat mensen uitpraten, het is niet de eerste keer dat iemand van deze instantie een golf over ons uitrolt, inclusief de wetsartikelen waar het allemaal om zou draaien. Denken ze nu werkelijk dat we daar iets van onthouden, iets mee opschieten?
Een duidelijke vraag en dan een duidelijk antwoord, hoe moeilijk kan het zijn?
 
Lang leve de vernieuwde zorg in Nederland.
P.S  En ja, de koppijn die je ervan krijgt, mag je zelf betalen!
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in CAK, Communicatie, Emoties, gezondheid, Onrust, PGB, Short Bowel Syndrome, TPV, WMO. Bookmark de permalink .

Een reactie op De nieuwe zorg in Nederland (of hoe krijg ik, tegen betaling, hoofdpijn?)

  1. Skipper Arie zegt:

    Mooi geschreven Marjon, wat een beheersing. Top!! De muts zei dat het PGB er niet was om de eigen bijdrage van te betalen maar om zorg in te kopen. “Als ik u zo hoor meneer, wilt u er aan overhouden”!! Echt, dat zei het machinegeweer. Als ik niet zo’n pijn had, zou ik in een drie-dubbele-dinges schieten van de lach. #ONZE ZORG.

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s