Onmacht

Ooit zei iemand tegen mijn jongste dochter: ‘ik snap niet waarom Marjon zo overstuur is, Arie is toch degene die ziek is’?!

Ik zal deze opmerking nooit vergeten. Hoe dom kun je zijn en hoe weinig empathisch vermogen heb je dan?

Ik heb inderdaad niet wat Arie wel heeft, of niet meer heeft zo je wilt, maar hemeltjelief zeg. Als de persoon waar je van houdt en waar je al zolang mee samenleeft, plotseling erg ziek wordt, je in 2 dgn tijd 2x met hem in de ambulance met sirenes en zwaailichten rijdt, ze na 48 uur pas ontdekken waarom hij pijn heeft en hij al die tijd wel gesedeerd wordt, maar tegelijkertijd ook gek van de pijn rondspringt in zijn bed en de artsen en verpleging voor rotte vis uitmaakt, hij vervolgens na de OK 11 dagen in slaap wordt gehouden op de IC, men tegen je zegt nergens op te moeten rekenen, hij vervolgens wél wakker wordt en een schim is van hoe hij ooit was, vanaf 0 moet beginnen en nog tig operaties moet ondergaan, hij pas ruim 5 maanden later weer thuiskomt en alles vwb zijn gezondheid erg onzeker is…………….. En ja, ik kan nog wel even doorgaan.

Zo iemand zal waarschijnlijk nooit iets begrijpen van de emoties van een ander.
Het zij zo. Ons leven gaat door, mét vele gezondheids-dalen van Arie.

Ons leven samen is 6,5 jaar geleden drastisch veranderd.
Ik help Arie met verpleging/verzorging in zijn ‘nieuwe leven’ met CVC, TPV, bacteriën, sepsis, ziekenhuisopnames waarvan vaak niet zeker is of hij weer levend thuiskomt, de ego’s van de artsen, de onkunde van hen en de verpleging en de kunde van onszelf op dit gebied, zijn vergeetachtigheid ten gevolge van 2 hersenbloedingen die hij in 2009 ook kreeg te verduren, de longbloedingen, de operaties en ingrepen, de bestellijsten voor de attributen die nodig zijn voor zijn verzorging en voeding etc etc.

Het is af en toe gewoon teveel van het verkeerde, ongezonde, zorgen maken om, de machteloosheid, je staat erbij en je kijkt ernaar.

Zoals de dag van gisteren, die ik met hem doorbreng in het AMC voor het inbrengen van een nieuwe CVC. Ik weet al heel lang hoe idioot veel pijn hem dat doet, hoe slecht (niet) te verdoven hij is en hoe hij er tegenop ziet.
Ik kan er zijn voor hem, maar zou hem graag de pijn besparen en dát kan niet: 

Onmacht dus

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in AMC, CVC, Emoties, Geluk, gezondheid, liefde, Short Bowel Syndrome, TPV, zorginstellingen. Bookmark de permalink .

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s