Doolhof

Het leven kabbelt voorbij. Illusie?
Nieuwe dagen vormen zich ongevraagd
In wolken omhuld
Mijn droom is verdwaald in een doolhof van
Emoties

Leven heeft zich verkleind in vaste patronen
Situaties die niet bekoren
Een monster is gekomen en laat
Zich niet verdringen
Al vechtend verdwijnen veel dromen
Soms verloren in een feest, genietend
Ontstaan er nieuwe

Een dag zal worden geboren, het leven zal lachen
Weer genietend van iedere dag & nacht
Sprookjesbomen in volle bloei zullen geuren
En ons bedwelmen
Spontaan zwaaien naar de maan en
Er zal teruggezwaaid worden door hem
Ik zie iedere maan zijn lach, ben blij en zwaai terug
Uit volle borst.

Ooit zal mijn droom weer leesbaar worden

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in liefde. Bookmark de permalink .

9 reacties op Doolhof

  1. Gavi Mensch zegt:

    Elke dag is weer een nieuwe dag, Marjon, elke dag weer. Maar ik snap precies wat je bedoelt. En het leven heeft zich niet zozeer verkleind, het zijn de vaste patronen die je dag bepalen. Doorbreken is noodzaak;-))

  2. Heel mooi geschreven.

    liefs Gertiena,

  3. Arie zegt:

    Heel mooi onder woorden gebracht wat je meemaakt en voelt. Ik voel met je mee, liefs
    Arie

  4. Marijke zegt:

    Mooi……ik voel ook met je mee, ook op afstand. Jou droom zal zeker weer leesbaar worden!
    Dikke kus van mij!

  5. boveld zegt:

    Het komt zo maar op papier en op het net.
    Mooi geschreven, echte gevoelens.

  6. Emiel zegt:

    Super mooi geschreven echt top

  7. Mooi! En deels herkenbaar. Ik lig alweer een uur plat, wel door een heel ander monster….

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s