En tóch blijft het leven mooi …

Vier dagen in huis rondgehangen. Letterlijk. Mezelf in de weg zitten!
De wereld niet leuk vinden, een verjaardag die altijd leuk is niet leuk vinden, de hond niet leuk vinden, mezelf niet leuk vinden, mijn partner ook niet: Kortom Kut met peren!
De ‘bui’ is weer voorbij voor nu, gelukkig, daar profiteer ik dan ook maar direkt van.

Vanmorgen de wandelschoenen aangetrokken en met verbaasde hond de hort op gegaan.
We hebben alweer veel te lang níet meer samen gewandeld, mijn lichaam moet er weer aan wennen. Gewoon langzaamaan beginnen dus. Ik besluit naar de McDonalds te lopen, buiten Harlingen. Dat is heen en terug toch ook al snel 5-6 km.
De wandelingen van 15-18 km komen ‘vanzelf’ weer als ik hiermee doorga.
Het hondje heeft het direkt door dat we weer wat verder gaan dan een klein rondje, ze huppelt blij met me mee. Het is koud en daar houd ik van!
Sloten zijn nog steeds bevroren, hier en daar ligt nog een bultje strooizout. In mijn hart hoop ik nog steeds op een flinke vorstperiode, maar dan wel zónder sneeuw. Nou vooruit een dun laagje om het wit te laten lijken, maar meer ook niet.

Het wandelen gaat lekker, in mijn eigen tempo. Ik geniet!
Bij McDonalds drink ik 2 bekers koffie en overdenk hoe vreemd het toch steeds weer is, dat ik het ene moment vol in het leven sta en aan van alles en nog wat mee doe. Er ook ontzettend van geniet. En dat ik dan van het ene op het andere moment in slaap val, overal van baal en níet naar buiten wil. Laat staan dat ik dan kontakt wil met andere mensen.
Depressie ……………. ja wat moet je ermee. Hulp aanvaarden, je ding doen en langzaamaan merken dat het beetje bij beetje bergopwaarts gaat.
De vlagen van vermoeidheid zijn te verklaren, ik heb inmiddels geleerd me daar niet meer tegen te verzetten.

Ik kijk, drinkend van mijn koffie, over de lege velden richting Franeker. De windmolens draaien nauwelijks. Het is stil buiten. Er komt een boer aanrijden met een wagen vol schapen en ja hoor, de roze gekleurde schapen gaan het weiland in. Wat heerlijk! Ik kan niet wachten tot de lammetjes straks weer rondspringen.
Dan wandelen Brechtje en ik weer tussen de weilanden door of over de dijk langs het Wad waar we ook altijd schapen tegenkomen. Een gedachte die me doet beseffen, dat ik het leven nog steeds de moeite waard vind. Eén van de gedachtes die me steunt in de periodes dat ik het moeilijk heb.
Mijn wandeling is gemaakt en ik heb ervan genoten!

Arie en ik zitten samen aan tafel, ieder onze eigen laptop.
We zijn nog samen.
+ hond.
Geluk!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in depressiviteit, gezondheid, liefde, ontspannen, wandelen. Bookmark de permalink .

7 reacties op En tóch blijft het leven mooi …

  1. Gavi Mensch zegt:

    Mooie reflectie! Dippen hoort bij het leven, geen dalen dan ook geen bergen.
    Tuurlijk blijft het leven soms best mooi, kleine dingetjes zijn vaak groter dan je denkt!
    Liefs.

  2. Gertiena Michaelis zegt:

    Lieve Marjon,

    Ik vind het dapper van je dat je zo door gaat en dan weer down en moedeloos en dan er weer voor gaan je bent een kanjer en iedere keer als je weer uit het dal komt zal je er weer sterker uitkomen.
    Lieverd je kunt het en het komt weer goed met je.

    liefs je schoonzussie
    Gertiena,

  3. magda zegt:

    Gefeliciteerd, je bent er weer heelhuids door heen gekomen!
    Probeer dit vast te houden.
    Of is hier soms sprake van M-D?
    xxM

  4. biepers zegt:

    Harlingen in de winter. Een mooi beeld van de deur openen, de sjaal wat beter instoppen en jezelf dwingen tot een enorme meevaller!
    Mooi stukje Marjon!

  5. Emiel zegt:

    Zonder dalen geniet je niet van de pieken ps knap van je hou je alles verwoord liefe tante van me

  6. ellenweyenberg zegt:

    Blij voor je dat je er weer bovenop raakt, geniet ervan, dan stroomt de energie weer vanzelf door je lichaam!

  7. maria van der velde zegt:

    hallo marjon,
    Mooi leven.
    Dat je jezelf zo bloot durft te geven!
    Goed voor jou.
    Ik ga een klein beetje van je houden.
    Ik groet je met een warme omhelzing.
    Maria.

Vertel het me maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s